پزشکان از پذیرش بیماران ایدزی واهمه دارند

وای به روزی که بترسد پزشک!
هيچ قانوني در دنيا پزشكان را ملزم به ارایه سرويس به مبتلايان بیماری ايدز نمي‌كند و همچنان ابهامات در اين رابطه وجود دارد. دكتر شاعري، رئيس انجمن ايدز، ضمن بیان این مطلب خبر داد که بر اساس مطالعه‌اي كه در سال 1992 در آمريكا انجام گرفت نيمي از پزشكان در اين كشور از پذيرش بيماران مبتلا به ايدز سر باز مي‌زدند و 39 درصد از جراحان و متخصصان اعلام كردند كه از قبول مبتلايان به ايدز معذورند، در كشور كانادا اين موضوع كمتر مشاهده شد و حدود 13 درصد پزشكان اين امر را نمي‌پذيرفتند و در كشور فرانسه نيز 8 درصد پزشكان از این کار امتناع می‌کردند.
در واقع در همه جاي دنيا اين ترس و هراس در عده‌اي از پزشكان وجود دارد كه باعث سرباز زدن آن‌ها از مداواي بيماران مي‌شد كه البته اين موضوع پيامدهاي منفي زيادي دارد. از طرفي با سر باز زدن پزشكان از مداواي بيماران، ممكن است بيمار مبتلا حقيقت بيماري خود را بازگو نكند كه در اين صورت بي اطلاعي پزشك از اين موضوع خطراتي را متوجه وي مي‌كند يا موجب مي‌شود روند درمان به درستي انجام نشود، همچنین اقدام ديگري كه ممكن است يك بيمار مبتلا بكند عدم مراجعه براي درمان است كه خطرات زيادي را متوجه وي مي‌كند.
او همچنین تأکید کرد که: «البته بخشي از اين ترس‌ها نشأت‌گرفته از واقعيت است، بخشي به علت عدم آگاهي و بخشي نيز به علت عدم تجهيزات مناسب براي مصون نگه‌داشتن افراد از اين بيماري است.» رئيس انجمن ايدز در ادامه بيان كرد: «بر اساس سوگندنامه بقراط، همه پزشكان موظفند تحت هر شرايطي بيماران را با هر نوع بيماري تحت مداوا قرار دهند و هيچ مضايقه و دريغي در اين رابطه نداشته باشند، در واقع تنها عاملي كه پزشكان را ملزم به مداواي پزشكان ايدزي مي‌كند تعهدات اخلاقي آنان است، در صورتي كه در بسياري موارد هيچ خطري متوجه پزشكان نيست.»